تخمک های ساخته شده با سه بعدی نتایج امیدوارکننده ای را برای درمان اندومتریوز ارائه می دهند

یک مطالعه اخیر که توسط یک گروه تحقیقاتی از دانشگاه برن در مجله اروپایی علوم دارویی منتشر شده است، رویکردی هیجان انگیز برای درمان آندومتریوز با تخمک های چاپ شده با پرینتر سه بعدی را روشن می کند. این تیم از ساخت افزودنی استفاده کرد، تکنیکی که در زمینه پزشکی محبوبیت پیدا کرد، تا چالش‌های پیش روی زنان را برطرف کند. بیماری‌های خاص دستگاه تناسلی زنان، مانند سرطان ها، آندومتریوز، و فیبروم های رحمی اغلب مورد توجه تحقیقات ناکافی قرار می گیرند. در نتیجه، زنانی که از این شرایط رنج می برند، اغلب فاقد گزینه های درمانی مؤثر یا سیستم‌های تحویل دارو هستند. برای بهبود اثربخشی درمان و در عین حال به حداقل رساندن عوارض جانبی، توسعه داروهای متناسب با محیط مخاط واژن بسیار مهم است، جایی که آنها بتوانند اثرات خود را به بهترین نحو اعمال کنند.

محققان دانشگاه برن از فناوری پرینتر سه بعدی برای ایجاد تخمک ها و شیاف های سفارشی استفاده کردند. این رویکرد در زمینه پزشکی نویدبخش است زیرا امکان تولید کاربردهای ژل مانند و حساس به دما را برای تجویز واژینال فراهم می کند. این گروه تحقیقاتی از فناوری اکستروژن برای تولید یک کپسول واژینال نیمه جامد با پرینتر سه بعدی که حاوی مولکولی به نام پیرفنیدون است استفاده کرد. پیرفنیدون در درمان فیبروز ریوی کارایی امیدوارکننده ای را نشان داده است و برای درمان آندومتریوز بسیار مورد توجه است، اگرچه هنوز برای این هدف خاص تایید نشده است. شیاف تولید شده با مواد افزودنی برای چندین ساعت در محل باقی ماند تا از عملکرد مطلوب در محیط واژن اطمینان حاصل شود. علاوه بر این، محققان برای مقایسه نتایج آزمایشات خود، کپسول های واژینال را از مواد استاندارد ایجاد کردند.

تخمک ساخته شده با پرینتر سه بعدی رهاسازی کنترل شده ای را در طی آزمایشات دارویی استاندارد و ارزیابی های مربوط به زیستی نشان داد. در حالت ایده‌آل، سیستم تحویل پیرفنیدون باید ترشح دارو با تاخیر داشته باشد، زیرا مولکول به ۲۴ ساعت قرار گرفتن در معرض تخمک نیاز دارد تا فعالیت متابولیکی آن کاهش یابد. تخمک چاپ شده سه بعدی عملکرد بهتری نسبت به گروه کنترل داشت و تنها 90 درصد دارو پس از 8 ساعت آزاد شد، در حالی که کپسول های دیگر دارو را به طور کامل در عرض 3 ساعت آزاد کردند.

تخمک های ساخته شده با پرینتر سه بعدی به عنوان برندگان واضح در تمام آزمایش ها ظاهر شدند

علاوه بر این، تخمک چاپ شده سه بعدی اثربخشی خود را از نظر جرم، محتوا و تجزیه ثابت نشان داد. قابل ذکر است که تخمک کاملاً متلاشی نشد، بلکه نرم شد و شرایط آزمایش را برآورده کرد. علاوه بر این، تخمک تولید شده با مواد افزودنی به دلیل خاصیت چسبندگی مخاطی، عملکرد مطلوبی را از خود نشان داد. این ویژگی‌ها آزادسازی مداوم پیرفنیدون را تسهیل می کنند و در نتیجه تأثیر مثبتی بر اثربخشی درمان دارند. در مقابل، تخمک‌های استاندارد نتایج پایین‌تری در این زمینه به همراه داشتند.

برای دستیابی به این نتایج، تخمک های چاپ شده سه بعدی با استفاده از پلیمرهای چسبنده مخاطی از طریق فرآیند اکستروژن ایجاد شدند که در مقایسه با ساخت تخمک های استاندارد به زمان بیشتری نیاز دارد. با این وجود، تخمک های چاپ شده با پرینتر سه بعدی به عنوان سیستم های دارورسانی واژینال نوید بیشتری دارند. در نتیجه، تجویز واژینال پیرفنیدون از طریق تخمک های چاپ شده با سه بعدی ممکن است به بهبود درمان آندومتریوز در آینده کمک کند. در حال حاضر، سالانه حدود 40000 مورد جدید آندومتریوز مزمن در آلمان تشخیص داده می‌شود و روش‌های درمانی مؤثر هنوز به اندازه کافی در دسترس نیستند.

تخمک های ساخته شده با سه بعدی نتایج امیدوارکننده ای را برای درمان اندومتریوز ارائه می دهند

یک مطالعه اخیر که توسط یک گروه تحقیقاتی از دانشگاه برن در مجله اروپایی علوم دارویی منتشر شده است، رویکردی هیجان انگیز برای درمان آندومتریوز با تخمک های چاپ شده با پرینتر سه بعدی را روشن می کند. این تیم از ساخت افزودنی استفاده کرد، تکنیکی که در زمینه پزشکی محبوبیت پیدا کرد، تا چالش‌های پیش روی زنان را برطرف کند. بیماری‌های خاص دستگاه تناسلی زنان، مانند سرطان ها، آندومتریوز، و فیبروم های رحمی اغلب مورد توجه تحقیقات ناکافی قرار می گیرند. در نتیجه، زنانی که از این شرایط رنج می برند، اغلب فاقد گزینه های درمانی مؤثر یا سیستم‌های تحویل دارو هستند. برای بهبود اثربخشی درمان و در عین حال به حداقل رساندن عوارض جانبی، توسعه داروهای متناسب با محیط مخاط واژن بسیار مهم است، جایی که آنها بتوانند اثرات خود را به بهترین نحو اعمال کنند.

محققان دانشگاه برن از فناوری پرینتر سه بعدی برای ایجاد تخمک ها و شیاف های سفارشی استفاده کردند. این رویکرد در زمینه پزشکی نویدبخش است زیرا امکان تولید کاربردهای ژل مانند و حساس به دما را برای تجویز واژینال فراهم می کند. این گروه تحقیقاتی از فناوری اکستروژن برای تولید یک کپسول واژینال نیمه جامد با پرینتر سه بعدی که حاوی مولکولی به نام پیرفنیدون است استفاده کرد. پیرفنیدون در درمان فیبروز ریوی کارایی امیدوارکننده ای را نشان داده است و برای درمان آندومتریوز بسیار مورد توجه است، اگرچه هنوز برای این هدف خاص تایید نشده است. شیاف تولید شده با مواد افزودنی برای چندین ساعت در محل باقی ماند تا از عملکرد مطلوب در محیط واژن اطمینان حاصل شود. علاوه بر این، محققان برای مقایسه نتایج آزمایشات خود، کپسول های واژینال را از مواد استاندارد ایجاد کردند.

تخمک ساخته شده با پرینتر سه بعدی رهاسازی کنترل شده ای را در طی آزمایشات دارویی استاندارد و ارزیابی های مربوط به زیستی نشان داد. در حالت ایده‌آل، سیستم تحویل پیرفنیدون باید ترشح دارو با تاخیر داشته باشد، زیرا مولکول به ۲۴ ساعت قرار گرفتن در معرض تخمک نیاز دارد تا فعالیت متابولیکی آن کاهش یابد. تخمک چاپ شده سه بعدی عملکرد بهتری نسبت به گروه کنترل داشت و تنها 90 درصد دارو پس از 8 ساعت آزاد شد، در حالی که کپسول های دیگر دارو را به طور کامل در عرض 3 ساعت آزاد کردند.

تخمک های ساخته شده با پرینتر سه بعدی به عنوان برندگان واضح در تمام آزمایش ها ظاهر شدند

علاوه بر این، تخمک چاپ شده سه بعدی اثربخشی خود را از نظر جرم، محتوا و تجزیه ثابت نشان داد. قابل ذکر است که تخمک کاملاً متلاشی نشد، بلکه نرم شد و شرایط آزمایش را برآورده کرد. علاوه بر این، تخمک تولید شده با مواد افزودنی به دلیل خاصیت چسبندگی مخاطی، عملکرد مطلوبی را از خود نشان داد. این ویژگی‌ها آزادسازی مداوم پیرفنیدون را تسهیل می کنند و در نتیجه تأثیر مثبتی بر اثربخشی درمان دارند. در مقابل، تخمک‌های استاندارد نتایج پایین‌تری در این زمینه به همراه داشتند.

برای دستیابی به این نتایج، تخمک های چاپ شده سه بعدی با استفاده از پلیمرهای چسبنده مخاطی از طریق فرآیند اکستروژن ایجاد شدند که در مقایسه با ساخت تخمک های استاندارد به زمان بیشتری نیاز دارد. با این وجود، تخمک های چاپ شده با پرینتر سه بعدی به عنوان سیستم های دارورسانی واژینال نوید بیشتری دارند. در نتیجه، تجویز واژینال پیرفنیدون از طریق تخمک های چاپ شده با سه بعدی ممکن است به بهبود درمان آندومتریوز در آینده کمک کند. در حال حاضر، سالانه حدود 40000 مورد جدید آندومتریوز مزمن در آلمان تشخیص داده می‌شود و روش‌های درمانی مؤثر هنوز به اندازه کافی در دسترس نیستند.